Polymers in Medicine

Polim. Med.
Index Copernicus (ICV 2021) – 120.65
MNiSW – 70
Average rejection rate – 27.13%
ISSN 0370-0747 (print)
ISSN 2451-2699 (online) 
Periodicity – biannual

Download PDF

Polymers in Medicine

2013, vol. 43, nr 3, July-September, p. 199–204

Publication type: review article

Language: Polish

Nowe kierunki badań związane z gojeniem przewlekłych ran

New Directions of Research Related to Chronic Wound Healing

Agnieszka Rusak1,B,D,G, Zbigniew Rybak1,B,E,F

1 Zakład Chirurgii Eksperymentalnej i B adania Biomateriałów, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu, Wrocław, Polska

Streszczenie

W procesie gojenia ran przewlekłych istotną rolę odgrywają następujące warunki: odpowiednie odżywienie, stan immunologiczny, kondycja psychologiczna chorego. Dodatkowym czynnikiem utrudniającym i zaburzającym regenerację są zakażenia patogenami odpornymi na stosowane powszechnie antybiotyki. W ramach terapii stosuje się obecnie opatrunki zaprojektowane na bazie alginianów, dekstranomerów, hydrożeli, hydrowłókien, pianek poliuretanowych, hydrokoloidów oraz lawaseptyki do przemywania ran, takie jak 0,9% NaCl, płyn wieloelektrolitowy (PWE), płyn Ringera, octenidyna. Dzięki swoim właściwościom umożliwiają leczenie ran zgodne z koncepcją TIME: zapewniają wilgotne środowisko gojenia, ochronę przed zanieczyszczeniem, umożliwiają wymianę gazową, ochronę brzegów rany, wspomagają opanowanie zakażenia. W ranie trudno gojącej się proces naprawczy zależy od ukrwienia tkanek, które może być niedostateczne. Skutkiem tego stanu jest ciągłe niedotlenienie rany (hipoksja). Antyoksydanty występujące w naturalnych składnikach znajdują coraz szersze zastosowanie w leczeniu ran przewlekłych. Zmniejszają stężenie wolnych rodników tlenowych, a także stymulują proces angiogenezy, zmniejszają odczyn zapalny, promują proliferację fibroblastów i keratynocytów, mają właściwości przeciwbakteryjne w stosunku do mikroorganizmów opornych na stosowane chemioterapeutyki. Wiele tych związków występuje w miodzie, owocach papai (Carrica papaia L.), transgenicznym lnie (Linum usitatissimum) czy też olejku pomarańczowym (Citrus sinensis), łodydze akantu (Acanthus ebracteatus), liściach herbaty (Camellia sinensis). Zastosowanie biologicznie aktywnych związków pochodzenia naturalnego jest obecnie przedmiotem intensywnych badań na poziome in vitro oraz in vivo dotyczących gojenia ran przewlekłych. Wyniki licznych prac sugerują korzystny wpływ antyoksydantów na gojenie ran. Niezbędne są badania kliniczne, które pozwoliłyby ocenić skuteczność naturalnych związków w terapii ran przewlekłych.

Abstract

Optimal nutrition, immunological state and psychological condition play an important role in the process of chronic wound healing. Infections caused by pathogens resistant to commonly used antibiotics additionally complicate and disturb regeneration of wounds. As part of the treatment, modern wound dressings are used, for example designed on the basis of alginates, dextranomers, hydrogels, hydrofiber, polyurethanes foams, hydrocolloids and liquids for wound debridement such us 0,9% NaCl, the PWE liquid, Ringer’s liquid, octenidine. Owing to their features, treatment in accordance with TIME concept could be realized, because they provide moisture wound bed, protection against contamination, gas exchange, protection of wound edges and infection control. Repairing process in chronic wounds is dependent on blood flow in tissues, which may be insufficient. The result is a permanent hypoxia. Natural occurring antioxidants are becoming more crucial in chronic wound treatment. They decrease oxygen radical concentration, increase angiogenesis, reduce inflammatory response, stimulate fibroblasts and keratinocytes proliferation, possess antibacterial properties against chemotherapeutic resistant strains. There are a lot of antioxidants in honey, papaya fruit (Carrica papaia L.), transgenic flax (Linum usitatissimum), and in orange oil (Citrus sinensis), stem of acanthus (Acanthus ebracteatus), leafs of tea (Camellia sinensis). Application of biologically active, natural derived compounds is nowadays a direction of intense in vitro and in vivo research focused on the chronic wound treatment. Results suggest beneficial influence of antioxidant on wound repairing process. Clinical research are needed to state effective influence of natural compound in the chronic wound treatment.

Słowa kluczowe

nowoczesne opatrunki, antyoksydanty, rany przewlekłe, zakażenie ran, antybiotykooporność

Key words

modern wound dressing, antioxidants, chronic wound, wound contamination, antibiotic resistant

References (21)

  1. Krasowski G., Kruk M.: Leczenie odleżyn i ran przewlekłych. Państwowe Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, 21, 81–89.
  2. Oszkinis G., Gabriel M., Pukacki F., Majewski W.: Leczenie ran trudno gojących się. Blackhorse 2006, rozdz. 2, 17–29.
  3. Leaper D.J., Schultz G., Carville K., Fletcher J., Swanson T., Drake R.: Extending the TIME concept: what have we learned in the past 10 years? Int. Wound J. 2012, 9, supl. 2., 1–19.
  4. Brustolin E.V., Skare T.L., Nunes Nassif P.A., de Lourdes Pessole Biondo-Simões M., Prestes M.A., Ozono L.M., Ramos C.E.: Wound healing under the effect of iodine cadexomer in rats. Acta Cirúrgica Brasileira 2012, 27(12), 874–879.
  5. Fong J., Wood F.: Nanocrystalline silver dressings in wound management: a review. Int. J. Nanomed. 2006, 1(4), 441–449.
  6. Leczenie ran w praktyce. Red.: Grey J.E., Harding K.G. Państwowe Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2010, rozdz. 9, s. 47–51.
  7. Jawień A., Bartoszewicz M., Przondo-Mordarska A., Szewczyk M.T., Kaszuba A., Urbanek T., Staszkiewicz W., Sopata M., Kucharzewski M., Korzon-Burakowska A., Krasowski G., Kózka M., Junka A.: Wytyczne postępowania miejscowego i ogólnego w ranach objętych zakażeniem. Polskie Towarzystwo Leczenia Ran, Leczenie Ran 2012, 9(3), 59–75.
  8. Archer N.K., Mazaitis M.J., Costerton J.W., Leid J.G., Powers M.E., Shirtliff M.E.: Staphylococcus aureus biofilms. Properties, regulation and roles in human disease. Virulence 2011, 2, 5, 445–459.
  9. Eskes A.M., Brölmann F.E., Gerbens L.A.A., Ubbink D.T., Vermeulen H.: Which dressing do donor site wounds need? Study protocol for a randomized controlled trial. Trials 2011, 12, 229, 1–6.
  10. Goossens A., Cleenenwerck M.B.: New wound dressings: classification, tolerance. Eur. J. D ermatol. 2010, 20(1), 24–26.
  11. Skórkowska-Telichowska K., Czemplik M., Kulma A., Szopa J.: The local treatment and available dressings designed for chronic wounds. J. Am. Acad. Dermatol. 2013, 68, 117–126.
  12. Kujath P., Michelsen A.: Continuing Medical Education. Wounds – F rom Physiology to Wound Dressing. Deutsches Aerzteblatt International 2008, 105(13), 239–248.
  13. Sarabahi S.: Recent advances in topical wound care. Ind. J. Plastic Surg. 2012, 45(2), 379–387.
  14. Dorai A.A.: Wound care with traditional, complementary and alternative medicine. Ind. J. Plastic Surg. 2012, 45(2), 418–424.
  15. Skórkowska-Telichowska K., Żuk M., Kulma A., Bugajska-Prusak A., Ratajczak K., Gąsiorowski K., Kostyn K., Szopa J.: New dressing materials derived from transgenic flax products to treat long-standing venous ulcers – a pilot study. Wound Rep. Regen. 2010, 18, 168–179.
  16. Skórkowska-Telichowska K., Kulma A., Szopa J.: The response of diabetic foot to a new type of dressing. Int. Arch. Med. 2012, 5, 33.
  17. Styrczewska M., Kulma A., Ratajczak K., Amarowicz R., Szopa J.: Cannabinoid-like anti-inflammatory compounds from flax fiber. Cel. Moll. Biol. Let. 2012, 17, 479–499.
  18. Sherman R.A.: Maggot therapy takes us back to the future of wound care: new and improved maggot therapy for the 21st century. J. D iab Sci. Tchnol. 2009, 3(2), 336–344.
  19. Zarchi K., Jemec G.B.E.: The efficacy of maggot debridgement therapy – a review of comparative clinical trials. Int. Wound J. 2012, 9, 469–477.
  20. Andersen A.S., Joergensen B., Bjarnsholt T., Johansen H., Karlsmark T., Givskov M., Krogfelt K.: A Quorum-sensingregulated virulence factors in Pseudomonas aeruginosa are toxic to Lucilia sericata maggots. Microbiol. 2010, 156, 400–407.
  21. Honda K., Okamoto K., Mochida Y., Ishioka K., Oka M., Maesato K., Ikee R., Moriya H., Hidaka S., Ohtake T., Doi K., Fujita T., Kobayashi S., Noiri E.: A novel mechanism in maggot debridement therapy: protease in excretion/secretion promotes hepatocyte growth factor production. Am. J. Physiol. Cell Physiol. 2011, 301, 1423–1430.